<%@ Page Language="VB" ContentType="text/html" ResponseEncoding="windows-874" %> ยายหริผู้ใจบุญ ที่หัวใจเต็มเปี่ยมด้วยความเมตตาปราณีแก่สุนัขทั่วทั้งเมือง
               แสงอาทิตย์ยังไม่ทันเจิดจ้า ยายลุกขึ้นมาหุงข้าวหม้อใหญ่ ต้มน้ำซุปโครงไก่ที่ซื้อมาจากตลาด วันละหลายกิโลด้วยถ่านหุงข้าว หม้อหุงข้าวสำหรับต้มโครงไก่ของยายสะอาดขัดล้างอยู่ประจำเมื่อใช้งานเสร็จ
              น้ำเดือดพล่านกลิ่นน้ำซุปโชยหอมกรุ่นสุกจนได้ที่ ยายตักมาพักที่ถาดเพื่อรอให้เย็น แล้วสับเพื่อเตรียมคลุกกับข้าวอุ่นๆ
              ตะวันฉายแสงรำไร ยายพ่วงถังใส่ข้าวคลุกโครงไก่ไว้ด้านหน้าและอานท้ายจักรยานคู่ชีพ เพื่อไปหาใคร ? ที่รอคอยยายอยู่ทุกเช้าเย็น
              นี่ไม่ใช่หน้าที่ นี่ไม่ใช่ภาระ แต่นี่เป็นความเมตตาปราณีที่ยายมีอยู่ในจิตวิญญาณของยาย

              “ ยายหุงข้าว ต้มไก่ให้หมากินแทบทั้งเมือง ” แทบไม่น่าเชื่อถ้าไม่มีใครเห็นใครรู้
              " ก็ข้าวเหลือๆ กินหรือพวกกับข้าวเหลือทิ้งก็คลุกให้มันกินได้ทั้งนั้น "
              บางคนตั้งคำถามในใจ จะทำให้เหนื่อยทำไม
              “ ทุกอย่างต้องสุก ต้องสะอาด ” ยายบอก “ เขามีชีวิตเหมือนเรา ของไม่สะอาดจะเสียท้องได้ ”
              นางศิริพร ชำนาญจิตต์ ยายวัย 70 หรือ ยาย “ หริ ” ที่ชาวบ้านละแวกหมู่บ้านพวงเพชรพากัน เรียกยายใจบุญ ข้ามฝั่งถนนมาถึงชุมชนชาวสารนารถฯ และยังขจรขจายมาสู่ตลาด เพราะยายจะ ถีบจักรยานคู่ใจให้อาหารสุนัขทั่วเมืองเท่าที่ยายจะมีแรงไปได้
             “ ยายจะให้อาหารสุนัขจรจัดที่โรงไฟฟ้าเก่าก่อนและไปเรื่อยๆ ถึงเซฟแลนด์และจะเข้าบริเวณ วัดสารนาถ ฯ หมาชุมมาก สงสารมัน ทั่วเมืองก็สัก 50 กว่าตัวมั้ง ” ยายเล่าให้ฟัง

              รถจักรยานของยายนอกจากจะมีอาหารสุนัขยังมียาทาโรคเรื้อนสุนัข ยาคุมกำเนิดสุนัข
              ยายไม่ใช่แค่แม่ครัวของหมาเท่านั้น ยายยังเป็นหมอรักษาหมา แถมยังวางแผนควบคุมประชากรของหมาอีก “ ยายไม่ธรรมดาเลย ” ผมคิดในใจ
              " เดือนๆ หนึ่งยายคงหมดค่าอาหารให้หมาหลายพันอยู่ ... ไม่บอกได้ไหม เกรงใจลูกหลาน " ยายตอบ
              ยายเล่าต่อให้ฟังว่า “ ยายมีแนวร่วมหลายคนเหมือนกันที่ช่วยค่าอาหาร , ค่าข้าว , ค่ายา ทำให้ยายมี กำลังใจเพิ่มขึ้น ที่มีคนเห็นแก่สัตว์ที่อยู่ร่วมโลกใบเดียวกัน คนเมืองนี้จิตใจดีไม่แล้งน้ำใจ ” ยายคิดอยู่เสมอ
              “ ยายคนเมืองกาญจน์มาอยู่เมืองแกลง ร่วม 20 ปี มาพร้อมกับลูกสาวกับลูกเขย เห็นหมาจรจัดแล้วสงสาร ก็ให้อาหารมาตั้งแต่วันนั้น ถึงวันนี้ ”
              “ จักรยานคันนี้คันใหม่นะ ติดไฟด้านท้ายรถด้วย มีคนซื้อให้ยายใหม่เขาเห็นใจยายน่ะ ” ยายเล่าเสริมให้ฟัง
              “ ยายหริ จะให้อาหารหมา 2 ช่วง เช้ากับเย็น ฝนตก แดดออก ก็แบบนี้ทุกวัน หมารอคอยเต็มไปหมด ฉันรู้หมาพวกนี้คอยกันเป็นแถว มันรู้เวลา ” ชาวบ้านละแวกนั้นเล่าให้ฟัง
              “ ยายไม่กล้าไปงานค้างคืนที่ไหน ยายห่วงพวกมัน ” ยายหริกล่าวทิ้งท้าย
              ความสุขของคนอยู่ที่ไหน ... ยายหริแกร่ำรวย แกเป็นเศรษฐี ก็ตรงที่แก “ รู้จักพอ ” รู้จัก “ การให้ ” และ “ การแบ่งปัน ” นี่เอง
              ความสงสารความเมตตาปราณี เปรียบดั่งต้นไม้และดอกไม้หลากสีที่ให้ความร่มเย็นและงดงาม แก่ผู้ที่อาศัยอยู่ในเมืองแกลงเสมอและ เป็นเครื่องประหัตประหารความเอารัดเอาเปรียบที่เป็นต้นเหตุของเมืองที่ไม่น่าอยู่อย่างได้ผล

สัมภาษณ์โดย นายมาโนชญ์ ถนอมวงศ

สำนักงานเทศบาลตำบลเมืองแกลง
68/1 ถนนเทศบาล 2 ตำบลทางเกวียน อำเภอแกลง จังหวัดระยอง 21110
โทร : 0-3867-5222 อัตโนมัติ 11 คู่สาย แฟกซ์ : 0-3867-1209
e-mail : webmaster@muangklang.com