คนเรา...เมื่อเติบโตเป็นผู้ใหญ่  ภายหลังจากสำเร็จการศึกษา ในระบบโรงเรียนหรือมหาวิทยาลัย  นอกจากจำเป็นต้องใช้เวลาค้นคว้า ศึกษาหาความรู้เพิ่มพูนแก่ตนเองไปจนตลอดชีวิตแล้ว  ทุกคนยังจำเป็นต้องแสวงหาอาชีพ หน้าที่การงาน เพื่อมีรายได้ในการดำเนินชีวิตตลอดไปด้วย
เมื่อเรามีหน้าที่ที่ต้องทำไปจนตลอดชีวิตอยู่ในสองเรื่องข้างต้น  โดยเฉพาะเรื่องอาชีพการงานจึงต้องพินิจพิจารณาอาชีพที่เราชื่นชอบ และมีความนิยมเป็นทุนเดิมเสียก่อน และยังต้องพิจารณาถึงความเป็นไปได้ และโอกาสที่จะประกอบอาชีพนั้น ๆ ว่าอย่างไร ข้อสำคัญที่สุดคือ  อาชีพที่เราจะทำเพื่อสร้างรายได้นั้น ต้องเป็นสัมมาอาชีพ  หรืออาชีพที่ถูกต้องไม่ขัดกฎหมาย  ไม่สร้างปัญหาให้แก่สังคม  และสำคัญยิ่งไปกว่านั้น   คือต้องพิจารณาว่า อาชีพนั้น ๆ  มีความเหมาะสมสอดคล้อง และเป็นไปด้วยความเกื้อกูลหนุนส่งระหว่างเรากับทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ณ  พื้นที่ที่เราอยู่เพียงใด

ในอำเภอแกลง  ประชาชนในพื้นถิ่นมีการประกอบอาชีพสร้างรายได้ แต่เดิมที่ล้วนต้องพึ่งพิงทรัพยากรธรรมชาติ พึ่งพาฤดูกาลและสิ่งแวดล้อม  ทั้งทางตรงและทางอ้อม  ดังจะสังเกตเห็นว่า  ในพื้นที่ตลอดแนวชายทะเล มีการทำประมง ทำกะปิ น้ำปลา  พื้นที่จากชายทะเลด้านทิศใต้ถัดเข้ามา เป็นพื้นที่ราบลุ่มเป็นส่วนใหญ่ มีการทำนาปลูกข้าวและทำสวนบริเวณบ้านชากพง ชากกะโดน เนินฆ้อ ทางเกวียน บ้านนา คลองปูน พังราด  ภายหลังในพื้นที่ที่สามารถสูบน้ำจากทะเลหรือจากคลองเข้ามาได้  มีการทำอาชีพเลี้ยงกุ้ง  ถัดขึ้นมาจากพื้นที่ราบลุ่มนี้  ธรณีสัณฐานมีลักษณะเป็นพื้นที่สูง  เป็นเนินต่างระดับสลับไปมา  ประชาชนส่วนใหญ่ยึดอาชีพทำสวนยางพารา ทำพืชไร่ เช่น มันสำปะหลัง สับปะรด  แซมสวนยางในระหว่างรอต้นยางเจริญเติบโต พื้นที่ที่ใกล้คลองหรือมือคลองหรือประชาชนอยู่ในภาวะ ที่สามารถลงทุนขุดสระเก็บน้ำฝนหรือ อาศัยน้ำบาดาลไว้ได้ก็ทำสวนผลไม้หลากหลายชนิด อาทิ ทุเรียน เงาะ มังคุด ขนุน สละ กล้วย ลองกองฯ ขณะที่เทศบาลตำบลเมืองแกลง  ก็ได้อาศัยน้ำจากคลองประแสจากทางทิศเหนือ ของเมืองผลิตน้ำประปาให้บริการประชาชนกว่าห้าพันหลังคาเรือน  ไม่นับรวมองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นอื่น ๆ  ที่อาศัยน้ำดิบจากคลองหรือมือคลองผลิตน้ำประปาเช่นเดียวกัน

อาชีพที่สร้างรายได้โดยมีความสอดคล้องกับธรรมชาติ ฤดูกาล ลมฟ้าอากาศ และสิ่งแวดล้อมข้างต้นนี้ ทำให้เกิดอาชีพธุรกิจ การทำมาค้าขาย การบริการต่าง ๆ  ในลักษณะรูปแบบของเมืองกระจายอยู่ทั่วไป เช่น ตลาดกองดิน ตลาดเขาดิน ตลาดสามย่าน ตลาดหนองกันเกรา ตลาดกระแสบน ตลาดวังหิน  ตลาดบ้านไร่บ้านกร่ำ ตลาดเนินดินแดง เป็นต้น  ซึ่งธุรกิจ การค้า การบริการต่าง ๆ เหล่านี้  ต้องพึ่งพาอาศัยรายได้จากการประกอบอาชีพด้านเกษตรกรรมที่กระจายตัวอยู่โดยรอบ  เพื่อนำทุนมาจับจ่ายใช้สอยสินค้าและบริการต่าง ๆ ในตลาด  ขณะเดียวกันยังเกิด เป็นธุรกิจรับช่วงต่อจากอาชีพทางการเกษตร อาทิ โรงงานน้ำยางและยางพารา โรงเลื่อยโรงอบไม้ยางพารา โรงงานเฟอร์นิเจอร์ไม้ยางพารา โรงงานกุ้งแช่แข็งส่งออก โรงงานปลากระป๋อง โรงสีข้าว โรงงานแปรรูปผลไม้ โรงงานผลไม้ส่งออก เป็นต้น  ขณะเดียวกันยังมีธุรกิจที่เกิดขึ้นใหม่ในระยะสิบปีที่ผ่านมา เช่น การเลี้ยงนกนางแอ่น  ธุรกิจแพท่องเที่ยวในแม่น้ำประแส  ซึ่งเป็นวงจรของการประกอบอาชีพ ที่ต้องพึ่งพาอาศัยธรรมชาติและพึ่งพาอาศัยกัน
แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดและเป็นฐานหลักที่ทำให้ผู้คนในเมืองแกลงสามารถประกอบอาชีพได้ นั่นคือ  การมีทรัพยากรดิน น้ำ ฤดูกาล ลมฟ้าอากาศที่เอื้ออำนวยต่อสภาพพื้นที่และสิ่งแวดล้อมนั่นเอง  ดังจะเห็นได้จากพืชผลต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นเป็นรายได้ ล้วนมาจากปัจจัยพื้นฐานตั้งต้นที่สำคัญเหล่านี้ทั้งสิ้น  หากชาวเมืองแกลงผู้ตั้งรกรากทำกินอยู่ที่นี่กันมาช้านาน จะรักษาอาชีพทางเกษตรกรรมและธุรกิจการค้า  การบริการในสภาพเศรษฐกิจที่เกื้อกูลกันเช่นนี้ได้ จึงจำเป็นและต้องช่วยกันประกอบอาชีพที่ส่งเสริมรักษาและ  ไม่ขัดแย้งต่อทรัพยากรธรรมชาติรวมถึงสิ่งแวดล้อมทุก ๆ  มิติในพื้นที่ไว้ให้ดีตลอดไป
แล้วเราล่ะ  เมื่อเติบโตเป็นผู้ใหญ่คิดจะประกอบอาชีพอะไร  ที่ไหน  และอย่างไร

January 11, 2011